من خودم رفتنی ام...

باید مهاجرت کنم و بروم. باید خانه ای نو بنا کنم. اینجا را اما برای روز مبادا نگه خواهم داشت. من از آن مهاجرهای نامطمئن هستم. از آن هایی که از محل کارشان مرخصی می گیرند و خانه شان را دست نخورده می گذارند و با چمدانی راهی می شوند، با این توجیه که اگر قرارشان نگرفت و برگشتند، پل های پشت سرشان را خراب نکرده باشند. که هر از گاهی اگر دلشان تنگ شد و برگشتند جایی از آن خود داشته باشند. از آنهایی از سر ِ شکم سیری راهی می شوند و هنوز نگاهی به عقب دارند و دل نکنده اند. من اینجا را دوست داشتم و همیشه دوست خواهم داشت، اما اینجا به هزار و یک دلیل دیگر خانه امن و گرم من نیست. می خواهم جایی بروم که کسی مرا نشناسد. از سن و سالم، از شغلم، از موقعیت خانوادگی ام، از خصوصیات اخلاقی ام، از اعتقادات و باورها و علایق و سلایقم و هزار و یک چیز دیگر چیزی نداند و تصویری از من در ذهنش نساخته باشد. جایی که ابایی نداشته باشم از اینکه یک روز بیایم و به یک آشنا بدوبیراه بگویم، از دوستی گله کنم، قربان صدقه یکی برم. اگر هوس کردم بتوانم حرف های خاله زنکی بزنم. جایی که راحت از دغدغه های دم دستی و پیش پا افتاده ام بنویسم. مثلا بیایم و بنویسم که یک ساعت فلان قدر تومنی دیده ام و بر سر دو راهی مانده ام که طلایی اش را بخرم یا دورنگش را. یا مثلا رویم بشود تعریف کنم که دخترک گفته مامان چشمهایت را این مدلی که می کشی، حذابتر می شوی. اصلا شاید دلم خواست به خودم بگویم "خر". جایی که بتوانم از خصوصی هایم بنویسم. اگر روزی تا سرحد مرگ از دست آقای همسر عصبانی بودم یا یک روز دیگر دلتنگ و بی قرار، بدون ترس از قضاوت ها و بدون نگرانی از خدشه دار شدن وجهه و اعتبارم، بی ملاحظه خودم باشم. جایی که هیچ پست پیشنویس پابلیش نشده ای نداشته باشد. من آدم درون گرایی هستم. در زندگی واقعی ام کم حرف می زنم، کم درد دل می کنم، زیاد ملاحظه می کنم، زیاد سکوت می کنم، کمتر کسی را وارد حریم خصوصی ام می کنم. من به این بیرون ریزی نیاز دارم.  اینجا دیگر نمی شود. آدم است دیگر. غرور دارد، آبرو دارد. الکی که نیست...

/ 6 نظر / 4 بازدید
محب ولایت

بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله رب العالمین اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم سلام علیکم -------- *♥*♥*♥* -------- -------- *♥*♥*♥* -------- -------- *♥*♥*♥* -------- -------- *♥*♥*♥* -------- ------*♥*♥*♥*♥*♥*----- -------- *♥*♥*♥* -------- ----------- *♥* ----------- ┐────────────────────────────────────────────────────────┌ امام صادق علیه السلام فرمودند: به خداوند امیدوار باش،امیدی كه تو را بر انجام معصیتش جرات نبخشد و از خداوند بیم داشته باش بیمی كه تو را از رحمتش ناامید نگرداند. جهادالنفس، حدیث 109 ┘────────────────────────────────────────────────────────└

آبان دخت

عزيز دلم ... مهاجرت كن . نامه و عكس هم بفرست !

مامان درساوآیتا

آنای عزیزم نکنه بی خبر بری و این دوست چندین و چند ساله رو تنها بذاری. می دونی که چقدر طرز بیان و ابراز احساستو همیشه دوست داشتم.اگه بیخبر بری و من دیگه نداشته باشمت خیلی خیلی دلم می گیره.

سميه

خيلى ناراحت شدم بخدا,ميدونى که چقدر حرف زدنت رو دوس داشتم همينطورشوهردارى و بچه دارى و مادرانه هاتو,خيلى حيف شد,من هميشه سر ميزدم....

میچکاکلی

اول فکر کردم منظورت مهاجرت واقعیه. امیدوارم بجای اینکار سعی کنی با سماجت بیشتر خونه ت رو حفظ کنی و بی خیال حرفهای دیگران پهاتو توش دراز کنی.